Hondengedrag

Hoewel onze hond 15.000 jaar voor Christus al gedomesticeerd is, is de hond nog sterk verwant aan de wolf. Zo hebben zij bijvoorbeeld nog dezelfde lichaamstaal. Wij mensen hebben echter verschillende rassen gefokt welke hun eigen rastypische, zowel qua uiterlijke kenmerken als karakteristieke eigenschappen, bezitten. Dit maakt het er zeker niet gemakkelijker op. Veel mensen denken dat een hond ze wel begrijpt wanneer we tegen hem praten. Dit is echter niet het geval, hij zou eventueel iets kunnen opmaken aan uw houding wanneer u iets tegen de hond zegt, maar hij begrijpt niks van de ‘mensentaal’ die wij uitslaan.

Na een bijtincident hoor je veelal de opmerking 'de hond beet uit het niets! Zonder enige waarschuwing!'. Deze opmerking is veelal niet juist. Honden geven voordat zij tot een aanval overgaan, voldoende waarschuwingssignalen af. De meeste mensen zien deze signalen niet omdat zij de hondentaal niet begrijpen. Er zijn dus wel degelijk waarschuwingen van de hond, alleen worden deze niet gezien of verkeerd geïnterpreteerd waardoor de hond uiteindelijk in zijn ogen, niets anders meer kan dan ingrijpen.

Onderzoek heeft uitgewezen dat veel van de bijtincidenten plaatsvinden nadat er interactie is geweest tussen mens en hond. Vaak gaat het hierbij fout omdat mens en dier elkaar niet goed begrijpen. Een voorbeeld; Mensen die bang voor honden zijn, gaan een hond vaak zitten aanstaren, wat voor de hond weer een aanleiding tot een conflict kan zijn. Zo zijn er nog veel meer voorbeelden waar het fout kan gaan in de communicatie tussen mens en hond. Om goed met een hond om te kunnen gaan en het aantal bijtincidenten terug te dringen is het dus van belang dat wij als mensen, de hondentaal leren 'spreken'.